- abcrakpiersi.pl
- Wszystkie artykuły
- Zakażenia skóry piersi
Zakażenia skóry piersi
Przyczyny stanu zapalnego piersi u młodych kobiet są najczęściej związane z laktacją i karmieniem piersią. Natomiast u kobiet, które nie karmią, stany zapalne piersi są alarmujące i zawsze powinny skłonić do pogłębionej diagnostyki w celu wykluczenia nowotworu złośliwego, zwłaszcza jeśli objawy utrzymują się długo. Zmiany na skórze piersi mogą być także wywołane przez różne choroby dermatologiczne i towarzyszyć wykwitom na skórze tułowia.
Zakażenia skóry piersi - połogowe zapalenie sutka
Bolesność i zaczerwienienie skóry piersi oraz towarzysząca gorączka i złe samopoczucie u kobiety karmiącej powinny skłonić do podejrzenia połogowego zapalenia sutka. Nie należy w takiej sytuacji zdawać się na domowe sposoby, tylko poszukać pomocy u lekarza. Chorób piersi nie wolno lekceważyć.
Przetoka sutkowa
Połogowe zapalenie piersi może niekiedy prowadzić do powstania ropnia piersi. W niektórych przypadkach ropień wydziela substancję ropną poprzez skórę tworząc przetokę (następuje przebicie ropnia na zewnątrz). Na skórze powstaje owrzodzenie. W takiej sytuacji konieczne jest leczenie chirurgiczne, które polega na wycięciu zmienionej tkanki.
Wyprzenie w fałdach pod piersiami
Wyprzenie to stan zapalny umiejscowiony w fałdach skóry, np. pod piersiami. Zmiany występują najczęściej u osób otyłych. W utworzonych przez skórę fałdach długo utrzymuje się wilgoć, trudno jest utrzymać odpowiednią higienę. Zmacerowana skóra jest bardziej podatna na infekcje bakteriami i drożdżakami. Zakażone ogniska są zaczerwienione, dobrze odgraniczone od zdrowej skóry. Może się z nich sączyć surowicza wydzielina. Leczeniem przyczynowym jest utrata zbędnej masy ciała. Profilaktycznie można stosować zasypki. Leczenie zapalenia zależne jest od rodzaju patogenu, który wywołał infekcję. U osób, u których wystąpiły wyprzenia należy wykonać badania w kierunku cukrzycy, gdyż sprzyja ona stanom zapalnym skóry, zwłaszcza drożdżakowym.
Zmiany na skórze piersi - grzybica skóry lub łupieżu rumieniowego
Grzybicą skóry gładkiej można zarazić się od innych ludzi bądź od zwierząt. Choroba może dawać objawy w postaci ognisk rumieniowych z towarzyszącymi grudkami i pęcherzykami. Zmieniona skóra czasami się łuszczy. Zapaleniu towarzyszy świąd. Zmiany bywają dosyć rozległe. Łupież rumieniowy to choroba skóry wywołana przez bakterię Corynebacterium minutissimum. Zapaleniu sprzyja cukrzyca, otyłość i nadmierna potliwość. Zmieniona skóra jest początkowo zaczerwieniona, a potem brunatna i może się łuszczyć. Chorobę leczy się antybiotykiem podawanym w maści bądź doustnie.
Zakażenia skóry piersi mogą oznaczać nowotwór
Stan zapalny u młodej, karmiącej kobiety nie będzie dla onkologa alarmujący. Jednak jeśli stan zapalny piersi występuje u kobiety starszej, nie karmiącej, np. po 40 roku życia, to należy koniecznie wyjaśnić jego przyczynę – zwłaszcza jeśli utrzymuje się długo! W takich sytuacjach zawsze należy wykluczyć nowotwór przy pomocy badania histologicznego.
Rak piersi
Zwykle rak piersi kojarzy nam się z wyczuwalnym palpacyjnie guzem. Jednak niekiedy nowotwór może przyjąć postać stanu zapalnego, długo utrzymującego się owrzodzenia. Występuje także niekiedy tzw. postać zapalna raka. Charakteryzuje się ona obrzmieniem i bolesnością piersi. Skóra takiej piersi jest zaczerwieniona, nadmiernie ucieplona. W takiej sytuacji guz może nie być wyczuwalny.
Rak Pageta
Rak Pageta to rak wywodzący się z nabłonka końcowych odcinków mlecznych przewodów wyprowadzających. Jego występowanie jest rzadkie. Umiejscawia się na brodawce sutkowej – najczęstszym jego objawem jest owrzodzenie sutka. Niekiedy powoduje także wyciek z brodawki. Rozpoznanie stawia się po wykonaniu badania histologicznego wycinka tkanki.
Kiedy stan zapalny piersi jest szczególnie alarmujący?
Zapalenie jest niepokojące jeśli:
- utrzymuje się długo,
- towarzyszy mu wciągnięcie brodawki sutka,
- obecny jest wyciek z sutka,
- widoczne jest wciągnięcie skóry na piersi,
- skóra piersi przypomina skórkę pomarańczy („objaw skórki pomarańczy”),
- wyczuwalne są powiększone węzły chłonne, np. pod pachą.
Bibliografia
Kaszuba A. (red.), Dermatologia - diagnostyka różnicowa, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-039-9
Jabłońska S., Majewski S., Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-4154-5
Kaszuba A. (red.), Leczenie chorób skóry, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-027-6
Perek D. (red.) HARRISON - Onkologia, Czelej, Lublin 2009, ISBN 978-83-7563-008-4







Dodaj nowy komentarz